tekst: Nancy Huston
tłumaczenie: Jadwiga Jędryas

Nancy Huston (ur. w 1953 r. w Calgary) - kanadyjska autorka pisząca po francusku i angielsku. Od 1973 r. mieszka w Paryżu, dokąd przyjechała na studia (swoją pracę dyplomową o tabu językowym przygotowywała pod kierownictwem Rolanda Barthes'a). Jest autorką kilkunastu książek (powieści i esejów) tłumaczonych na wiele języków i laureatką licznych nagród literackich, m.in. Prix Femina* 2006. Sama dokonuje przekładów własnej twórczości z francuskiego na angielski i z angielskiego na francuski.

"Znamię" pierwsza książka Nancy Huston przetłumaczona na język polski, to poruszająca powieść o tożsamości i wykorzenieniu. Wirtuozersko rozpisana na cztery dziecięce głosy narracja płynie pod prąd czasu, przedstawiając losy czterech pokoleń jednej amerykańskiej rodziny: od prawnuka do prababki, od 2004 roku w Kalifornii po 1944 rok w nazistowskich Niemczech. W tej niezwykłej, genealogicznej wyprawie do źródeł każdy kolejny krok pozwala ujrzeć przebytą już drogę w zupełnie nowym świetle: misternie skonstruowana narracja stopniowo odsłania kolejne warstwy przeszłości, a wraz z nimi - zdarzenia, które ukształtowały bohaterów i ich późniejsze życie. Na samym dnie, u kresu drogi, spoczywa bolesny rodzinny sekret, od którego wszystko się zaczęło.

We Francji powieść odniosła ogromny sukces: zdobyła nagrodę Prix Femina 2006, stała się bestsellerem (sprzedano ponad 250 tysięcy egzemplarzy); została przetłumaczona na 20 języków. Jako jedna z sześciu książek znalazła się w ścisłym finale Orange Prize 2008 i ma duże szanse na zdobycie tego prestiżowego wyróżnienia. W 2006 roku studenci polskich filologii romańskich przyznali "Znamieniu" "polską nagrodę Goncourtów".

*Prix Femina - francuska nagroda literacka utworzona w 1904 roku przez 22 twórców piszących do magazynu "La Vie heureuse" (z fr. "Szczęśliwe życie"; obecnie "Femina"). Nagrodę przyznaje corocznie jury złożone wyłącznie z kobiet.

ISBN 978-83-608-5036-7
20,5 x 14 cm | paperback | 356 pp

Nancy Huston (born September 16, 1953) is a Canadian-born novelist and essayist who writes primarily in French and translates her own works into English. Since 1980, Huston has published over nineteen books of fiction and non-fiction, many of which have received various awards.
Arriving in Paris in 1973, Huston obtained a Master's Degree from the École des Hautes Études en Sciences Sociales, writing a thesis on swear words under the supervision of Roland Barthes.
Ms. Huston lives in Paris with her husband Tzvetan Todorov, philosopher and linguist, and their two children.
Her work have been translated into many languages - first publication in Polish!

"Lignes de faille" is a portrait of an American family spanning four generations, in which each of the four narrators is the six-year-old child of the next, caught at the moment the family curse of abuse is transmitted. The novel proceeded back in time from 2004 California to 1944 Germany, when the Ukrainian great-grandmother was kidnapped.

copyright for the cover illustration "Léa & Rachel" Jonathan Hirschfeld, 2006

Seria "Własny Pokój" to przestrzeń spotkania piszących kobiet o ugruntowanej pozycji w światowej literaturze.
"Własny Pokój" oddaje głos oryginalnym, nieznanym w Polsce autorkom.
"Własny Pokój" to literacka enklawa, w której barwne ludzkie losy przeplatają się z odcieniami codzienności.

Polityka, 13 maja 2009
Agnieszka Wolny-Hamkało
Każdy ma przekazywaną traumę rodzinną, tajemnicę albo chociaż jakiś mały lęk. "Znamię" Nancy Huston - wyrafinowana powieść o skomplikowanych losach trzech pokoleń pewnej rodziny, mówi właśnie o tym: o wędrującym genie - także tym społecznym, kulturowym. Dla bohaterów powieści tytułowe piętno bywa skazą, ale też rodzajem talizmanu. Dla najmłodszego Sola to tylko rysa na jego pięknym ciele. Dla Sadie - dziewczynki wychowywanej po spartańsku przez toksycznych dziadków - to piętno zła, symbol jej słabości i grzechu. Dla Erry - matki Sadie, lesbijki i hipiski, to medium, czarodziejski klucz do świata muzyki. Ale wymowa tytułu jest bardziej uniwersalna, dotyczy kwestii narodowych i religijnych. Huston opisuje moment kształtowania się tożsamości, kiedy dziecko orientuje się, że jest nie tylko dziewczynką, córką, ale także Żydówką. Dostaje nagle rolę, którą dawno temu ktoś dla niej napisał. Powieść nie tylko pokazuje, w jaki sposób wojna krzyżowała ludzkie losy, ale też opowiada o mechanizmach przekazywania w rodzinie wzorców.
Znakomitym pomysłem było udzielenie głosu dzieciom: ich perspektywa jest ciekawsza - naświetla absurdalność niektórych zachowań i ról. Dzieci są przenikliwe, mówi Huston, grają w nasze gry. Ale doskonale zdają sobie sprawę z tego, jaką blagą jest ten teatrzyk.

Zeszyty Literackie, 4/2009
Juliusz Kurkiewicz
Nie zwracaj na mnie uwagi

78-letnia dziś Kanadyjka Alice Munro jest w Polsce pisarką niemal zupełnie nieznaną. Mistrzyni jednego gatunku - opowiadania - osiągnęła w nim, mimo zastosowania bardzo prostych środków - efekt takiej głębi i złożoności, że bez wahania można ją ustawić w rzędzie największych mistrzów gatunku, obok Tołstoja i Czechowa. Ten zestaw nazwisk nie jest ani przesadzony, ani przypadkowy. Psychologiczna dociekliwość, bezgraniczna empatia wobec bohaterów (tzw. zwykłych ludzi), dyskretnie zarysowane, choć istotne tło społeczne, prostota języka i - przede wszystkim - wiara w obiektywny, uniwersalny wymiar literatury, mimo osadzenia historii w konkretnym pejzażu geograficzno-kulturowym, przywodzą na myśl mistrzów rosyjskiej prozy, czyniąc Munro jednym z najciekawszych zjawisk współczesnej literatury anglosaskiej. Najważniejszy wniosek płynący z lektury Munro jest następujący - literatura realistyczna żyje, a jej możliwości wcale nie zostały wyczerpane. (...)